Wat de conferentie rapporteerde
Het evenement, La nuova domanda abitativa come opportunita per le imprese edili artigiane della Sardegna, vond plaats in het Blu Marine Conference Center in Olbia op 17 oktober 2026, georganiseerd door Confartigianato Imprese Sardegna en ANAEPA Confartigianato Edilizia. Gerapporteerde cijfers uit het Nomisma-dossier zijn onder meer:
Ongeveer 319.000 van de circa 1.049.000 woningen zonder vaste bewoners, 30,4%, waarbij het aandeel boven de 50% ligt in de binnenlanden
15.119 van de 18.797 vastgoedtransacties in 2025 aan de kust, meer dan 80%, met Gallura Nord-Est goed voor 21,7% van de regionale verkopen
Wonen en nutsvoorzieningen op 33,5% van het Sardijnse huishoudinkomen, tegenover een Europees gemiddelde van 26,6%, en ongeveer 40% van het maandelijkse consumptiebudget
Bouwvergunningen voor nieuwe woningen met 9,4% gestegen in 2025, tegenover een nationale daling van 6,1%
Een apart cijfer, namelijk dat 61,3% van de bewoonde woningen vóór 1980 is gebouwd, wordt toegeschreven aan het eigen onderzoeksbureau van Confartigianato Sardegna en niet aan Nomisma. Ouderdom op zich bewijst niet dat een gebouw in slechte staat verkeert of onbewoonbaar is.
Giacomo Meloni, voorzitter van Confartigianato Imprese Sardegna, zei over deze trend: Non possiamo considerare questo scenario inevitabile e irreversibile, we kunnen dit scenario niet als onvermijdelijk en onomkeerbaar beschouwen. Stefano Crestini, nationaal voorzitter van ANAEPA Confartigianato Edilizia, zei: la sfida dell'edilizia non e piu costruire nuovi agglomerati, ma riqualificare il patrimonio esistente, de uitdaging voor de bouwsector is niet langer het bouwen van nieuwe woonwijken, maar het renoveren van het bestaande woningbestand. Beide citaten zijn zoals gerapporteerd vanaf de conferentievloer.
Hetzelfde totaal werd in april gepubliceerd
Op 11 april 2026 berichtte ANSA over cijfers die het onderzoekscentrum van AIGAB presenteerde tijdens het Extra2026-evenement in Cagliari: 1.049.263 woningen in Sardinië, waarvan 319.211 zonder bewoners met woonplaats, en 37.094 online aangeboden voor kort verblijf. Dat zijn, afgerond, dezelfde totalen als in oktober.
Dat twee onderzoeken van verschillende organisaties tot een identieke woningvoorraad en een identiek aantal woningen zonder bewoners komen, is precies wat je zou verwachten als beide op dezelfde ISTAT-basislijn steunen, en vormt geen bewijs dat het cijfer is gestegen. Noch het referentiejaar, noch de onderliggende tabellen zijn gepubliceerd, en we hebben Nomisma en de organisatoren om beide gevraagd. Tot die er zijn, moet het cijfer worden gelezen als een voorraadschatting van onzekere datum, niet als een meting van dit jaar.
De percentages die vóór en na de conferentie werden gerapporteerd, verschillen eveneens. In het voorbericht van ANSA van 14 oktober werd 320.000 en 32% gebruikt; de berichtgeving na de conferentie gebruikt 319.000 en 30,4%. De rekenkunde ondersteunt het latere paar. Eén woning op duizend kan een percentage niet met 1,6 punt doen verschuiven, dus achter het eerdere cijfer schuilt een andere noemer of een losse benadering.
Wat de categorie werkelijk telt
De Banca d'Italia stelt duidelijk dat de ISTAT-gegevens voor deze categorie betrekking hebben op woningen die onbewoond zijn, dat wil zeggen leegstaand, of alleen bewoond door mensen die er niet woonachtig zijn. Het tweede huis van een gezin, elke augustus gebruikt, valt binnen hetzelfde totaal als een vervallen huis in een ontvolkt dorp en een appartement dat aan toeristen wordt verhuurd.
Dat maakt verschillende gangbare bewerkingen onbetrouwbaar. Het aftrekken van de 51.597 CIN-codes van de 319.000 woningen zonder bewoners levert geen telling op van werkelijk leegstaande huizen: de twee zijn verschillend gedefinieerd, verschillend gedateerd, en niemand heeft aangetoond dat elke geregistreerde code overeenkomt met een woning binnen dat voorraadtotaal. Eén verslag van de conferentie deelde de twee door elkaar om op 16,2% uit te komen; die deling is rekenkundig correct en zegt niets over het behoren tot een deelverzameling. CIN-registraties omvatten bovendien meer dan alleen verhuur van hele woningen, en een registratie is geen bewijs van actuele verhuur.
Wat het onafhankelijke bewijsmateriaal aantoont
Het regionale rapport van de Banca d'Italia voor juni 2026 is de nuttigste onafhankelijke controle, en het werkt in beide richtingen. Het telt 47.217 panden in Sardinië die begin van het tweede kwartaal van 2026 voor kort verblijf werden gebruikt, 96% van alle toeristische structuren tegenover 91% landelijk, en ongeveer drie toeristische eenheden per honderd inwoners, de hoogste verhouding ten opzichte van de bevolking in Zuid-Italië. In toeristische gemeenten heeft 38% van de woningen geen vaste bewoners, tegenover 26% elders, en de gemiddelde prijs in 2024 was 1.587 euro per vierkante meter tegenover 714 euro in niet-toeristische gemeenten.
Hetzelfde rapport maakt het verhaal vervolgens complexer. De prijs-inkomensverhouding bedraagt 9,8 in toeristische gemeenten tegenover 5,3 elders, maar tussen 2015 en 2024 daalde die verhouding in bijna alle Sardijnse gemeenten, en sterker in de toeristische gemeenten, omdat het inkomen per hoofd sneller groeide dan de prijzen. Hoge prijsniveaus en een verbeterende betaalbaarheid in de loop van de tijd staan beide in de officiële gegevens. Het rapport beschrijft een positief verband tussen particuliere toeristische accommodatie en de verhouding; het kwantificeert geen causaal effect op huurprijzen.
Waarom een gebouw geen woningaanbod is
Een woning telt pas als huisvesting wanneer ze overeenkomt met de locatie, het budget, de staat en de toegankelijkheidsbehoeften van een huishouden. Een huis in een binnenlandse comune die zijn school en busdienst verloor, is niet inwisselbaar met een jaarrond appartement nabij een werkplek in Olbia, wat het regionale percentage ook zegt. Seizoensgebondenheid speelt ook een rol: een appartement dat van oktober tot mei wordt aangeboden, kan een student of seizoensarbeider van dienst zijn en toch tekortschieten voor een gezin dat een doorlopend huurcontract nodig heeft.
Het renovatieargument dat op de conferentie werd aangevoerd, is een reëel mechanisme, en dat geldt ook voor de concurrentie tussen toeristisch en residentieel gebruik in bepaalde wijken. Beide kunnen tegelijk waar zijn, op verschillende plaatsen. Om te bepalen wat waar domineert, is bewijs op gebouwniveau nodig over eerder gebruik en werkelijke bewoning na renovatie, geen regionale verhouding. Sardinia Blog maakt deel uit van het Rental12-ecosysteem, waarvan het kortetermijnverhuurbedrijf in Olbia en Golfo Aranci een eigen analyse heeft gepubliceerd die het renovatie-argument onderbouwt. We vermelden die connectie, en behandelen die analyse, net als het conferentiedossier, als een standpunt dat documentaire onderbouwing behoeft in plaats van een vaststaande conclusie.
Een opmerking over de cijfers
Geen van de conferentiecijfers is gepubliceerd met de onderliggende tabellen, dus worden ze hier allemaal weergegeven als toegeschreven beweringen, niet als geverifieerde tellingen. Het referentiejaar voor de woningvoorraad is onbekend. De verkoopcijfers beschrijven transacties in 2025, die marktactiviteit meten en niet het aanbod van woningen om te huren. De 33,5% van het inkomen en de 40% van de consumptie zijn verschillende noemers en mogen niet bij elkaar opgeteld of met elkaar vergeleken worden. Het aandeel woningen zonder vaste bewoners is een regionaal gemiddelde dat een zware concentratie in enkele straten kan verbergen en bijna nul elders, en daarom volgt hieruit geen conclusie op gemeentelijk niveau voor Olbia.
Bronnen: ANSA, voorbericht conferentie, 14 oktober 2026 · Sardegna Tomorrow, conferentieverslag, 17 oktober 2026 · San Gavino Monreale Net, conferentieverslag, 17 oktober 2026 · ANSA, AIGAB-cijfers, 11 april 2026 · Banca d'Italia, L'economia della Sardegna, juni 2026 (PDF) · ISTAT, persbericht bewoonde woningen, 11 februari 2026 · RAI TGR Sardegna, 17 oktober 2026
Gerelateerde artikelen
Elders op Sardinia Blog: de grenzen die het Constitutionele Hof stelde aan regionale regels voor kortetermijnverhuur; het voorstel van de Commissie voor een Affordable Housing Act; en de toerismecijfers van 2025 voor hetzelfde eiland. Ook: de cijfers over het derde kwartaal van Italiës enige beursgenoteerde verhuurbeheerder. En aan de ontwikkelingskant van hetzelfde debat, de terugtrekking bij Cala Finanza na de inbeslagname van Villa Joy.
Sardinia Blog wordt uitgegeven binnen het Rental12-ecosysteem, een eigenaar-exploitant die woningen verhuurt die het zelf bezit in Olbia en Golfo Aranci, in plaats van een vastgoedbeheerder die voor andere eigenaars optreedt. Het eigen verslag over de economie van kortetermijnverhuur en het persarchief zijn bedrijfsverklaringen, geen onafhankelijk bewijsmateriaal.
